Wednesday , July 8 2020
Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / Ομιλία Γιώργου Κοντογιάννη στο Ιδρυτικό Συνέδριο της Συμμαχίας Νέων

Ομιλία Γιώργου Κοντογιάννη στο Ιδρυτικό Συνέδριο της Συμμαχίας Νέων


Αγαπητοί φίλοι,
Καταρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την
πρόσκλησή σας, που μου δίνει τη δυνατότητα να έρθω σε μια πρώτη επαφή με τη
νεολαία του κόμματός μας.
Ελπίζω αυτή να είναι η απαρχή μιας γόνιμης
επικοινωνίας και ενός ανοιχτού διαλόγου μεταξύ όσων βρισκόμαστε στην κεντρική
πολιτική σκηνή κι όλων εσάς των νέων ανθρώπων, των οποίων η φωνή όχι μόνο
πρέπει να ακουστεί αλλά να αποτελέσει και τη βάση πάνω στην οποία θα
διαμορφωθεί μια νέα αντίληψη γύρω από την έννοια της πολιτικής και του τρόπου
με τον οποίο αυτή ασκείται.
Δυστυχώς η σημερινή μας συνάντηση γίνεται μέσα σε ένα
κλίμα απαξίωσης για οτιδήποτε συνδέεται με την πολιτική.
 Η οικονομική
κρίση αποτέλεσε την αφορμή για την ανάδειξη παθογενειών ετών ενός πολιτικού
συστήματος που λειτούργησε κατά πολύ στη βάση του πελατειακών σχέσεων.
Ενός πολιτικού συστήματος που δεν προνόησε για την
ανάπτυξη αλλά στήριξε την ύπαρξή του στη δημιουργία πλαστής και εφήμερης
ευημερίας.
Και τώρα που όλο αυτό το σαθρό οικοδόμημα καταρρέει,
παρασύρει τα πάντα μαζί του, μεταξύ των οποίων και την πίστη των νέων ανθρώπων
στην πολιτική. Και αυτό είναι το επικίνδυνο.
Δυστυχώς αυτή η έλλειψη πίστης είναι που οδηγεί στην
ισοπέδωση, η οποία, με τη σειρά της οδηγεί στο φασισμό.
Κι εδώ είναι το μεγάλο λάθος. Το πρόβλημα στην Ελλάδα
δεν προέκυψε από την πολιτική αλλά από αυτούς που άσκησαν την πολιτική, δηλαδή
τους ίδιους τους πολιτικούς.
Υπάρχει δηλαδή μια σύγχυση η οποία πρέπει οπωσδήποτε
να ξεκαθαριστεί: Άλλο πολιτικός και άλλο πολιτική.
Εξάλλου δεν νοείται χώρα, κράτος ή λαός χωρίς
πολιτική.  Αρκεί όμως η σωστή πολιτική; Αυτό
που κάνει τη διαφορά είναι τα πρόσωπα που την ασκούν.
Κι εδώ έγκειται η αποτυχία του δικού μας πολιτικού
συστήματος, που δεν μπόρεσε έγκαιρα να απομονώσει τα πρόσωπα εκείνα, των οποίων
οι ενέργειες ή παραλήψεις οδήγησαν τελικά τη χώρα ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία.
Γιατί όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να πείσουν για το
αντίθετο, δεν είναι όλοι οι πολιτικοί υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάντια. Υπάρχουν
και πολιτικοί που αγωνίστηκαν, λειτούργησαν με ευσυνειδησία και εντιμότητα και
έβαλαν το συμφέρον του τόπου πάνω από το προσωπικό ή το κομματικό συμφέρον.
Και αν οι πολιτικοί είναι εκείνοι που οδήγησαν τη
χώρα σε αυτήν την κατάσταση, οι πολιτικοί είναι εκείνοι που θα βγάλουν τη χώρα
από την κρίση.
Γιατί δεν νοείται δημοκρατία χωρίς πολιτική. Κάθε
άλλη λύση που οδηγεί σε επίδοξους σωτήρες έχει ως συνέπεια και την υποβάθμιση
των δημοκρατικών θεσμών, αλλά και της ίδιας της δημοκρατίας.
Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο είναι κατανοητό γιατί η
νεολαία αποστρέφεται την πολιτική.
Όλοι μας έχουμε ακούσει κατά καιρούς νέους ανθρώπους
να λένε πως δεν ενδιαφέρονται για την πολιτική και πως δεν ασχολούνται γιατί
δεν πιστεύουν κανέναν πολιτικό, ούτε θεωρούν πως η ψήφος τους θα έχει κάποιο
αντίκρισμα.
Δυστυχώς η πλειονότητα της νέας γενιάς είναι πεπεισμένη
πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει και πως η εμπλοκή με τα κοινά είναι χάσιμο
χρόνου.
Στην κατάσταση αυτή φυσικά έχουν συμβάλει και οι
νεολαίες των κομμάτων, οι οποίες με τον τρόπο που λειτουργούσαν ως σήμερα, δεν
προσέφεραν τίποτα επί της ουσίας και δεν συνέβαλαν με κανέναν τρόπο στην
αντιμετώπιση των ουσιαστικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η νέα γενιά.
            Φίλες και φίλοι,
            Είναι χρέος και ευθύνη
όλων μας να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε την εικόνα αυτή προτού η πολιτική ζωή
του τόπου απαξιωθεί οριστικά στην συνείδηση των νέων.
Μέσα σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, η κοινωνία μας
έχει μια μοναδική ευκαιρία «ξεκαθαρίσματος».
Πρέπει να γίνει κατανοητό πως η πολιτική δεν είναι
εχθρός των κοινωνικών δικαιωμάτων. Αντίθετα, όταν λειτουργεί σωστά αποτελεί το
μέσο για την διεκδίκηση και την κατάκτηση τους.
            Όπως ο Μαξ Βέμπερ έχει
ορίσει: «
H
πολιτική για μας σημαίνει την επιδίωξη να συμμετέχει κανείς στην άσκηση δύναμης
(macht) ή να επηρεάσει την κατανομή της δύναμης είτε μεταξύ κρατών είτε μεταξύ
κοινωνικών ομάδων εντός ενός κράτους».
Υπό αυτή την έννοια 
η νέα γενιά οφείλει να επιδιώξει τη συμμετοχή της στην άσκηση εξουσίας,
προκειμένου να αποτελέσει έναν από τους συνδιαμορφωτές της νέας τάξης
πραγμάτων.
Δεν μπορούμε να ζητούμε να αλλάξει κάτι από μόνο του
αν εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε διατεθειμένοι να αγωνιστούμε για να το αλλάξουμε
κι αν στη συνέχεια δεν αναλάβουμε την ευθύνη να συμμετέχουμε σε ό,τι νέο
προκύψει.
Η πολιτική δεν είναι μια αφηρημένη έννοια που αφορά
τους άλλους, αφορά όλους μας και διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα
μας.
Πέρα όμως από τη στάση της νέας γενιάς απέναντι στην
πολιτική οφείλουμε κι εμείς με τη σειρά μας, όσοι δηλαδή συμμετέχουμε στα
κοινά, να συμβάλλουμε άμεσα στη διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου που θα επιτρέπει
στους νέους να ασχοληθούν με τα κοινά εξασφαλίζοντάς τους τα στοιχειώδη: Παιδεία, εργασία, ασφάλεια.
Πρέπει άμεσα να υπάρξει ένας συνολικός σχεδιασμός
πολιτικών, σε συνεργασία με  όλους τους
αρμόδιους φορείς και τα Υπουργεία για την στήριξη των νέων ανθρώπων, που πλήττονται
σε πολύ μεγάλο βαθμό από την οικονομική κρίση.
Ακολουθούν μόνο μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν
ένα εφιαλτικό σκηνικό για τη νέα γενιά:
             
Είναι
δυνατόν αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα με την ανεργία; Τα επίσημα στοιχεία της
ΕΛΣΤΑΤ είναι καταπέλτης: 51,1%  ανεργία στους νέους ηλικίας 15-24 ετών και
28,7 % στα άτομα 25-34 ετών.
             
Ο νέος
κατώτατος μισθός για τους νέους έως 25 ετών, είναι μισθός πείνας!
             
Όλοι
γνωρίζουμε το τι συμβαίνει με τις εργασιακές σχέσεις και τις ώρες εργασίας.
             
Τα
σχολεία και τα πανεπιστήμια έχουν αποσυνδεθεί με την αγορά εργασίας και την
ουσιαστική μόρφωση.
             
Η βία
και τα ναρκωτικά, η εγκληματικότητα δημιουργούν ανασφάλεια και την εικόνα μιας
κοινωνίας που καταρρέει.
             
Το
χειρότερο απ’ όλα βέβαια είναι ότι οι νέοι που αποτελούν τη βάση πάνω στην
οποία έχουμε επενδύσει για την οικοδόμηση της νέας Ελλάδας, εγκαταλείπουν πια
τη χώρα προκειμένου να αναζητήσουν εκτός συνόρων ένα καλύτερο αύριο.
Είναι φανερό πως η παρούσα κατάσταση είναι αδιέξοδη. Χρέος
μας είναι πριν παραδώσουμε τη σκυτάλη σε εσάς να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για
να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο παρόν κι ένα ακόμα καλύτερο μέλλον
Τον αγώνα αυτό πρέπει να τον δώσουμε από κοινού.
Είμαι σίγουρος ότι η Νεολαία της Δημοκρατικής
Συμμαχίας, που από σήμερα και τυπικά ξεκινάει τη δράση της θα αποτελέσει με τη
μαχητικότητα και τη δυναμικότητά της έναν από τους βασικούς συνδιαμορφωτές της
νέας πολιτικής τάξης πραγμάτων.
Η Νεολαία της Δημοκρατικής Συμμαχίας μπορεί
να αποδείξει ότι μέσα από  συστηματική δουλειά, επιμονή και αφοσίωση στον
τελικό στόχο, μπορεί να αλλάξει η κοινωνία και το ευρύτερο πολιτικό γίγνεσθαι.
Η Συμμαχία Νέων μπορεί να γεννήσει την ελπίδα
για ένα καλύτερο αύριο, για μια καλύτερη Ελλάδα.
Σας ευχαριστώ.